"FERE" (En toda a entrada)

Conxunto de gando pertencente a diferentes veciños dun lugar que se manda a pastar xunto a un terreo comunal.

Auga de regadío común que se reparte entre os veciños.

Acción de xuntar.

Modalidade de accesión continua en bens mobles que ten lugar cando unha cousa moble se engade a outra de diferente propietario de maneira inseparable, pero permitindo distinguir cada unha delas.

Figura de construción gramatical que consiste na elipse nunha oración dun termo, enunciado noutra contigua.

Relativo ou pertencente á aerodinámica.

Aplícase á forma afusada ou perfilada dun corpo que lle permite reducir a resistencia que o fluído no que se move opón ao seu desprazamento.

Cavidade empregada para facer circular aire a diferentes velocidades, co fin de determinar os parámetros aerodinámicos dun corpo que se lle introduce.

Adaptar a hábitos diferentes. Tm v pron.

Situarse en harmonía ou en sintonía con algo.

Técnica empregada para separar do sangue diversos compoñentes, que logo poden ser procesados con distintas finalidades.

Perda dun fonema ou dunha sílaba en posición inicial de palabra.

Parentesco, proximidade ou achegamento entre cousas que concordan.

Parentesco que, por consecuencia do matrimonio, se orixina entre cada cónxuxe e os parentes por consanguinidade do outro.

Transformación do espazo afín en si mesmo, que fai corresponder liñas paralelas con liñas paralelas, puntos propios con puntos propios e non cambia o subespazo do infinito.

Tendencia dunha mestura de substancias a reaccionar quimicamente. Mídese pola diminución da enerxía libre de Gibbs que provoca a reacción, a temperatura e a presión constantes.

Atracción sexual existente entre dúas especies diferentes.

Tendencia que manifesta un átomo a gañar electróns, medida pola enerxía da reacción.

Afinidade entre dúas ou máis doenzas que poden coexistir ou sucederse debido a que unha facilita a aparición da outra.

Partícula engadida a unha palabra para compoñer un significado diferente, ben anteposta, prefixo, ben posposta, sufixo ou mesmo no interior da palabra, infixo ou interfixo.

1. Número complexo que ten por compoñentes as coordenadas do punto: x + iy en referencia a un punto x, y.

2. Punto que ten por coordenadas as compoñentes do número complexo, con respecto a un número complexo.