adúa

adúa

ár occidental ad-dūllâ ‘quenda, gando’

Plural: adúas
  1. s f

    Conxunto de gando pertencente a diferentes veciños dun lugar que se manda a pastar xunto a un terreo comunal.

  2. s f

    Auga de regadío común que se reparte entre os veciños.

Citas

  • Levaron a adúa pola mañá cedo
  • Protestaron todos por mor do reparto que se fixo coa adúa