"2" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao africanismo.

Que se dedica aos estudos antropolóxicos, arqueolóxicos, etnográficos ou doutra índole relativos a África. Tm s.

Que defende os intereses africanos ou é partidario deles. Tm s.

Militares españois, principalmente oficiais, que prestaron servizo en África durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera (1923-1930).

aglomerar. 

Resultado dunha aglomeración.

1. Rocha clástica (ou detrítica) pouco coherente constituída por fragmentos de rochas anteriores unidos por cemento.

2. Conxunto non consolidado de materiais piroclásticos (volcánicos) angulosos de máis de 3,2 cm de diámetro.

1. Material resultante dun proceso de aglomeración. Casos particulares de aglomerados son as láminas de partículas ou de fibras, de carbón ou doutros produtos.

2. Aglomerado de po de carbón, en forma de ladrillo (utilizado polos ferrocarrís e os barcos de vapor), ou de bólas ou ovoides (empregados nos fogares).

3. Aglomerado feito cos restos da fabricación de cortizas. A cortiza tritúrase de forma que se converte nun granulado, que é escaldado e aglomerado a presión seguindo procedementos especiais segundo as diversas clases de aglomerado: aglomerado negro, aglomerado branco, aglomerado para discos e aglomerado para tapóns.

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Relativo ou pertencente aos aiúbidas.

Membro da dinastía aiíbida.

Dinastía musulmá iniciada en 1171 por Salãh al-Dĩn ibn Ayyũb (Saladino), visir do derradeiro califa fatimita de Exipto.

1. Relativo ou pertencente á dinastía alauita.

2. Membro da dinastía alauita.

3. Dinastía de xerifes marroquís de Tafilelt, fundada por Mawlāy al-Rašid (1660-1672).

Nome dado polos franceses aos habitantes de Siria, cando foi ocupada por Francia (1924).

1. Cada un dos apéndices que posúen os peixes, que ás veces teñen unha función locomotora, pero sempre estabilizadora, compensadora e de temón.

2. Apéndice doutros animais acuáticos semellante á aleta dos peixes.

Calzado de goma en forma de pa que usan as persoas para impulsarse ao nadar ou ao bucear.

Peza ou parte dun obxecto que sobresae a xeito de á.

1. Saínte de certas bombas de aviación que as estabiliza na súa traxectoria.

2. Peza das armas Mauser que serve para pousala en situación de seguridade, de desmontaxe ou de tiro.

Cada unha das paredes que nas pontes e sumidoiros serven para conter as terras e guiar as augas.

1. ...