"inter" (En toda a entrada)

1. Sistema formado por un determinado número de partículas elementais que, sendo electricamente neutras, posúen intrinsecamente as características dun elemento químico e son a cantidade máis pequena que pode intervir nunha combinación química. Consta de dúas partes: o núcleo, formado por protóns e neutróns, e os electróns.

2. Átomo no que un electrón cortical foi substituído por un mesón.

3. Átomo no que un electrón foi substituído por un muón.

Partícula moi pequena dunha cousa.

Cousa extremadamente pequena.

Acción e efecto de atraer.

1. Forza entre corpos sometidos a unha interacción atractiva.

2. Lei establecida por Newton que di que dous puntos materiais, de masa m e m’, separados por unha distancia r, exercen o un sobre o outro unha forza de atracción f = Gmm’/r 2 (onde G é a constante de gravitación).

1. Cada parte dun espectáculo en circo e en variedades.

2. Máquina ou xogo que serve para divertir á xente.

Cousa ou persoa que atrae a atención dos demais.

Fenómeno polo que unha palabra ten tendencia a asimilarse morfoloxicamente a outra, cando ambas as dúas teñen unha relación sintáctica.

Cambio brusco de dirección das liñas isóxenas en determinados lugares próximos a formacións xeolóxicas de certos minerais metálicos a causa da acción magnética destas.

1. Espazo limitado por columnas na parte anterior, que precede a un templo, un palacio ou a outro edificio suntuoso.

2. Espazo descuberto no interior dos conventos ou doutras edificacións adoito rodeado de pórticos e de carácter público.

1. Nome aplicado a diversas cavidades de diferentes animais.

2. Parte principal da caixa timpánica situada inmediatamente debaixo do martelo.

3. aurícula.

4. Cavidade que, en moitos procordados, envolve as branquias.

5. Cavidade gastral das esponxas.

6. Cavidade do corazón embrionario dos vertebrados a partir da que se orixinan as aurículas do corazón do adulto.

...

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

1. Asesor, relator, próximo a certos tribunais superiores.

2. Xurista que exerce funcións públicas de asesor próximo aos  tribunais integrados por xuíces non togados.

3. Instrutor dunha causa eclesiástica nomeado polo bispo, ben como cargo estable, ben para unha causa determinada.

4. Oficial do corpo xurídico militar que ten que emitir xuízos en todos os casos de interpretación ou aplicación das leis, propoñendo a resolución que corresponda en todos os procesos xudiciais que se instrúen no exército.

5. Membro do Tribunal da Rota Romana ou do Tribunal da Rota da Nunciatura.

Persoa que realiza unha auditoría.

Composto formado por hidróxeno e osíxeno que se atopa na natureza en forma de vapor, líquido ou sólido, e que constitúe, aproximadamente, unhas tres cuartas partes en peso da codia terrestre. Tamén forma parte dos tecidos de animais e plantas.

Elemento líquido que chega das nubes en forma de chuvia.

Cada unha das vertentes do tellado.

O mesmo líquido cando ofrece algunha propiedade curativa e, por extensión, o lugar onde se poden beber ou bañarse nelas.

1. Auga gasosa que contén disolto dióxido de carbono e ácido carbónico libre.

2. Auga que contén gases na disolución.

3. Auga de fonte que ten características especiais de composición que lle confiren certas propiedades terapéuticas.

4. Auga apta para a alimentación ou para a preparación e elaboración de alimentos.

1. ...