"Reiro" (En toda a entrada)

1. Parte terminal das extremidades abdominais do home que comprende o tarso, o metatarso e as dedas.

2. Parte dunha media ou dun calcetín que cobre o pé, do nocello para abaixo.

3. Tricofitose do pé, producida polo fungo Candida albicans, que se caracteriza polo arroibamento, vesiculación e fendas entre as dedas.

4. Deformidade permanente do pé, que o priva de tomar contacto coa terra polos seus puntos normais de apoio.

5. Deformidade que se caracteriza pola desaparición da ponte do pé, de maneira que se apoia a planta en terra.

1. Parte terminal de cada unha das patas dun animal.

2. Pezuño dos ungulados.

1. ...

Relativo ou pertencente aos pecizais.

Fungo da orde dos pecizais.

Orde de ascomicetos integrada por fungos de esporocarpos en forma de prato, ou provistos de rabo e sombreiro, ascos operculados e de ascósporas hialinas. Son saprófitos e danse en terra húmida, en prazas carboníferas, sobre madeira en descomposición e sobre esterco.

Persoa que extrae ou labra a pedra.

Canón de artillaría que se utilizaba nos ss XVI-XVIII, e que disparaba bólas de pedra.

Pulgón que ataca as vides.

Froito da pementeira que pode ser negra cando o froito non está maduro e desecado, e branca cando o froito está maduro, desecado e privado de cubertas.

Especia picante que se elabora a partir deste froito.

Planta herbácea anual, da familia das poligonáceas, de gusto agre, que presenta follas lanceoladas agudas, flores rosadas ou brancas verdosas, agrupadas en espigas delgadas e froito nuclear trígono, negro e brillante.

Fungo, da orde dos agaricais, que se atopa en grupos, co sombreiro semicircular e láminas desiguais e anchas de cor laranxa sucia.

Planta herbácea anual, da familia das solanáceas, que presenta follas ovadas ou amplamente lanceoladas, enteiras, flores brancas, solitarias e rotáceas, e froito comestible en baga oca, groso e de cor vermella unha vez maduro.

Terreo sementado de pementos.

Fungo da orde dos rusulais, que presenta sombreiro en forma de funil e a cutícula veluda.

Conxunto de plumas que teñen na cabeza certas especies de aves.

Feixe de plumas que se emprega como adorno dunha cousa, principalmente de sombreiros e toucados.

Crina do cabalo que cae sobre a súa cabeza.

Parte dunha montaña ou dunha rocha que sobresae pola súa altura.

Persoa que fabrica ou vende peneiras.

Persoa que traballa coa peneira.

lagarteiro peneireiro.

Ave rapaz, da familia dos accipítridos, que ten ás longas e aguzadas, a cola curta, estreita e gallada, o dorso e a cabeza de cor gris azulada e as ás de cor gris pola parte superior e negras nas puntas. As partes inferiores son brancas, o peito grisáceo e os ollos vermellos, e aliméntase de pequenas aves, insectos, ras, lagartas e pequenos mamíferos.

Obreiro non especializado que traballa, xeralmente, como axudante dun oficial.

1. Persoa que circula a pé.

2. Lugar adecuadamente indicado en que os viandantes teñen preferencia absoluta de paso.

Persoa que ten que obedecer as ordes doutra.

1. Cada unha das 16 pezas do xogo do xadrez, 8 brancas e 8 negras, que ao comezar a partida están situadas na segunda liña.

2. Cada unha das 24 pezas, 12 brancas e 12 negras, do xogo das damas.

piarda.