"deus" (En toda a entrada)

Que é ou está na metade dun todo.

Que está entre dous extremos e responde ás características da maioría.

Que se obtén tras facer a media aritmética.

Aplícase á vogal que ten o grao de abertura entre o das vogais pechadas e o das abertas.

Aplícase ao son que ten o punto de articulación entre a parte posterior e a anterior da cavidade bucal.

Aplícase ao individuo que ten o índice facial superior entre 48 e 52,9, polo que a súa cara é media.

Punto que equidista de dous ou máis.

Punto que se sitúa, aproximadamente, á mesma distancia do seu inicio ca da súa fin.

Conxunto de condicións ambientais onde está un obxecto ou vive un organismo ou unha comunidade de organismos. Fai referencia aos aspectos externo e interno das condicións ambientais e comprende os elementos físicos e naturais, xunto aos humanos e culturais.

Circunstancias que rodean a vida dunha persoa ou unha acción.

...

1. Relativo ou pertecente ao mercurio.

2. Que ten mercurio.

3. Que é producido polo mercurio.

Relativo ou pertencente ao deus Mercurio ou ao planeta Mercurio.

Aquilo que fai digno de recompensa e de estima a alguén ou algo.

Conxunto de calidades que fan digno de estima e consideración a alguén.

Calidade das obras do home xustificado pola graza e acometidas libremente. Está implícito no Novo Testamento, onde se afirma que o Deus xusto dá a vida eterna en virtude das boas obras.

Conxunto de probas e razóns que lle serven ao xuíz para resolver.

Título bíblico dado a Xesús de Nazaret, como a persoa na que se cumprían as esperanzas do pobo xudeu na chegada dun enviado de Deus que restaurase o Reino de Israel.

Persoa en que se confía e que se espera con grande ansia.

Salmo cincuenta, chamado así polo seu comezo en latín (Miserere mei Deus), que se emprega na liturxia do oficio de mañá, no oficio de defuntos e nos períodos penitenciais do ano litúrxico.

Palabra usada para expresar ideas de dor, arrepentimento, desgraza e inminencia da morte.

oclusión intestinal.

1. Obra que se encarga a alguén para que a cumpra.

2. Función que realiza unha persoa ou cousa.

Grupo de persoas que se despraza a un lugar para realizar un traballo determinado.

1. Envío de sacerdotes e misioneiros, xeralmente a novas terras, para propagar unha doutrina relixiosa.

2. Acción creadora e histórico-salvífica, na doutrina trinitaria, da segunda e a terceira persoa da Trindade no sentido de que o Pai envía ao Fillo e ao Espírito Santo coa palabra de Deus e como principio de vida nova para os homes.

3. Serie continuada de prédicas, leccións doutrinais e exercicios piadosos que fan durante algúns días nunha parroquia ou localidade un ou varios sacerdotes.

1. Encargo particular que fai o Estado a algún organismo civil ou privado.

2. ...

1. Cousa escura, oculta, a algúns ou a todos.

2. Circunstancia de facer unha cousa dun xeito segredo, co coñecemento de moi poucos, especialmente facendo ostentación desta reserva.

3. Rito e doutrina reservados aos iniciados nas relixións antigas, orientais e gregas.

1. Designio de Deus de realizar a salvación dos homes por medio de Xesús Cristo. As proposicións de fe consideradas como misterios son a Trindade, a encarnación de Deus e a autocomunicación de Deus ao meniño.

2. Cada un dos pasos da vida, paixón e morte de Xesús Cristo que constitúen as partes en que se divide o rosario.

3. Representación na imaxinaría destes mesmos pasos.

4. misterio pascual.

Representación dramática de tema relixioso, de orixe medieval, en que se puñan en escena pasaxes da vida de Cristo, da Nai de Deus ou dalgún santo.

...

Acción de moverse.

Inspiración que Deus transmite á alma.

1. Proposición feita nunha asemblea deliberante ou nun congreso.

2. Xuízo emitido contra o goberno, contra a dirección dun organismo ou dunha comunidade, por unha actuación ou unha decisión que se considera desacertada.

3. moción de censura.