"Azas" (En toda a entrada)

Persoa nova, especialmente a que non chegou á puberdade. Tm adx.

Nome con que os pais designan os fillos.

Persoa moza con que se mantén unha relación sentimental.

1. Conxunto de individuos que teñen unha ascendencia común e que se diferencian do resto de individuos da súa especie pola maior frecuencia de determinados grupos de caracteres hereditarios.

2. Descendente dun antepasado común.

3. Combinación de caracteres físicos, fisiolóxicos e patolóxicos de orixe hereditaria que adoitan aparecer xuntos en diversas poboacións da especie humana.

Grupo en que se dividen algunhas especies zoolóxicas, nas que os seus caracteres diferenciais se perpetúan en cada xeración.

Acción e efecto de recoller.

colleita.

Privilexio medieval que se concedía ás prazas fortes ou aos señores de castelos, que consistía en poder reunir na cidade ou fortaleza os habitantes das poboacións indefensas en caso de perigo.

1. Prerrogativa que corresponde ao soberano nos seus dominios.

2. Cada un dos dereitos que os soberanos europeos dos ss XVII e XVIII foron adquirindo en asuntos eclesiásticos grazas á política do regalismo.

Privilexio eclesiástico outorgado pola Santa Sé a un soberano.

Privilexio ou excepción privativa ou particular que ten alguén nalgunha cousa.

entón y 2 = (x 2 ·y 1 )/x 1 .

1. Instrumento longo e recto, de sección rectangular e xeralmente de pouco grosor, empregado para trazar liñas rectas.

2. Regra que leva gravada unha escala lineal e que se emprega para medir lonxitudes nun debuxo.

Principio ou fórmula que indica o que se debe ou non se debe facer e a maneira de facelo.

Conxunto das ordenacións que regulan a vida cotiá e o comportamento a seguir nunha orde relixiosa.

menstruación.

1. Método prescrito para facer unha operación ou para resolver un determinado problema.

2. Método para resolver a ecuación a·x = b, utilizado antes de inventarse a notación alxébrica actual, que consiste en utilizar a fórmula

...

Relativo ou pertencente a Deus ou á relixión.

Atributo da divindade, na medida en que é sumamente venerable.

Que se fai conforme á relixión.

Que produce un efecto bo e saudable.

Aplícase a todo aquilo que se relaciona con Cristo, coa Igrexa, cos seus sacramentos e coas súas crenzas.

Persoa que destacou en vida pola súa virtude, e despois de morta foi declarada pola Igrexa digna de loanza. Tm adx. OBS: A forma santo adoita empregarse diante dos nomes propios masculinos que comezan por vogal, excepto Santo Cristo de Fisterra, mentres a forma san se emprega diante de nomes propios masculinos que comezan por vogal.

Imaxe que representa un santo.

Persoa que é moi boa.

Día en que se celebra a festa dun santo.

Ilustración dunha publicación.

...