santo -ta

1. adx

   Relativo ou pertencente a Deus ou á relixión.

2. adx

   Atributo da divindade, na medida en que é sumamente venerable.

3. adx

   Que se fai conforme á relixión.

4. adx

   Que produce un efecto bo e saudable.

5. adx p ext

   Aplícase a todo aquilo que se relaciona con Cristo, coa Igrexa, cos seus sacramentos e coas súas crenzas.

6. s [RELIX ]

   Persoa que destacou en vida pola súa virtude, e despois de morta foi declarada pola Igrexa digna de loanza. Tm adx. OBS: A forma santo adoita empregarse diante dos nomes propios masculinos que comezan por vogal, excepto Santo Cristo de Fisterra, mentres a forma san se emprega diante de nomes propios masculinos que comezan por vogal.

7. s

   Imaxe que representa un santo.

8. s

   Persoa que é moi boa.

9. s m

   Día en que se celebra a festa dun santo.

10. s m

    Ilustración dunha publicación.

11. 1. s

       Sala do templo de Xerusalén que se atopaba diante do sancta sanctorum onde estaba o altar de ouro do incenso, a mesa dos pans e o candelabro dos sete brazos.

    2. santo dos santos

       sancta sanctorum.

12. s m pl

    novembro.

Citas

• Pasou toda a santa noite chorando

Frases feitas

• 2 Ser mala persoa.

• Baixar os santos do ceo. Blasfemar.

• Facerlle perder a paciencia a un santo/Acabar coa paciencia a un santo. Desesperar a un.

• Ser un santo 1 Ser boa persoa.

Refráns

• Despois do san Martiño deixa a auga e bebe o viña.
• Do bo viño novo bota un traguiño polo san Martiño.
• O san Matías anda co Entroido ás porfías.
• Pola santa bícase a peaña.
• San Andrés de Teixido do morto fai o vivo.
• San Antón vello e tristeiro convida as rapazas ao rezadeiro.
• Santo, santo, pero non tanto.
• Tódolos santos teñen novena e hainos que teñen festa.
• Uns nacen para santos e outros para pes de bancos.
• ¡Aí vén san Cristovo co seu covo!
• ¡Meu san Antonio casamenteiro, rógoche un mozo garrido e solteiro!