"ERGA" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente a Bergantiños ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Bergantiños.

1. Cada unha das dúas extremidades torácicas do ser humano.

2. Parte comprendida entre o ombreiro e a man.

3. Parte de cada extremidade torácica do home comprendida entre o cóbado e o ombreiro (en oposición ao antebrazo).

Cada un dos dous apéndices torácicos móbiles, especialmente locomotores, que teñen algúns animais.

1. Parte dunha cousa que se alonga en forma de brazo, partindo dun tronco, eixe ou núcleo.

2. Barrotes dalgunhas cadeiras onde a persoa sentada repousa os brazos.

3. Cada metade do traveseiro da cruz.

4. Cada unha das partes que, nas galaxias espirais, envolven o núcleo.

5. ...

Parte superior do corpo humano e anterior e superior doutros animais, que contén os principais órganos dos sentidos e os centros nerviosos.

Capacidade humana que é sede do pensamento, do intelecto, do talento ou do xuízo.

1. Membro dun colectivo.

2. Cada animal membro dun rabaño considerado individualmente.

1. Lugar preferente ou central.

2. Atleta ou equipo deportivo obxecto dunha clasificación preferente.

1. Poboación principal dun territorio.

2. ...

Tipo de talo herbáceo que carece de nós e de follas.

Parte basal da pluma dunha ave.

Pluma de cana tallada en punta, utilizada na Antigüidade para escribir sobre pergameo ou papiro.

Antigo instrumento musical parecido á frauta.

Herba vivaz, da familia das acoráceas, de follas estreitas e flores reunidas en espigas cilíndricas, que contén un aceite esencial aromático e amargo de propiedades antibióticas.

Lingua dos xitanos da Península Ibérica.

Xerga usada entre si polos ladróns.

Lugar habilitado ou conxunto de instalacións necesarias para vivir un grupo de persoas ao aire libre e temporalmente.

Actividade do servizo militar na que os soldados abandonan o cuartel para recibir a instrución e vivir ao aire libre.

Construción defensiva edificada polo exército romano para albergar diferentes corpos militares distribuídos en tendas ou noutras estruturas máis sólidas.

Composición cantada.

1. Composición poética formada por unha estrofa de catro versos de arte menor con rima asonante nos pares.

2. Poema narrativo medieval en lingua románica, centrado en feitos históricos con moitos elementos lendarios que era divulgado polos xograres.

1. Composición coñecida como xaneira, anibón e panxoliña que presenta unha estrutura simple e que era executada por rapaces e mozos diante das casas.

2. Canto propio dos arrieiros caracterizado por ter un ritmo lento e monótono.

3. Canto de melodía monótona e ritmo suave, que se emprega para facer durmir os nenos.

4. Canto entoado por persoas que traballan nos labores de erguer pedra, que se caracteriza por conter vocabulario da xerga dos canteiros.

5. Canto entoado polos cegos en festas e romarías acompañado por un violín ou por unha zanfona. OBS: Tamén se denomina romance de cego.

6. ...

1. Espazo do que se dispón no interior dalgunha cousa.

2. Propiedade de poder conter algo ata un límite determinado.

3. Número máximo de bits, caracteres, palabras ou outra unidade de medida que se poden almacenar nun dispositivo de memoria.

4. Número de individuos que pode manter unha área sen deteriorarse.

5. Cantidade de aire expulsado nunha expiración forzada.

Circunstancia ou calidade que posúen as persoas consistente en ser capaz de realizar algunha cousa.

1. Aptitude, disposición ou dotes intelectivos necesarios para realizar ou comprender algunha cousa.

2. Conxunto de aptitudes innatas ou adquiridas que un individuo pon en funcionamento para acadar un rendemento axeitado en calquera dos ámbitos da cultura.

3. ...