"Alicia" (En toda a entrada)

Inxenuidade esaxerada.

Ausencia de malicia.

1. Peza de roupa longa e folgada que se ensancha progresivamente desde o pescozo ata máis abaixo dos xeonllos, aberta por diante e sen mangas, que se leva sobre as costas cubrindo a vestimenta.

2. Capa confeccionada con tea impermeable para protexerse da chuvia.

3. Capa de maior tamaño ca a pluvial que empregan os arcebispos no coro para asistir aos oficios divinos e a outros actos capitulares.

4. Carapucho que servía antano para protexerse da chuvia, similar á coroza pero con menos pezas.

5. Capa que usan as dignidades, os cóengos e demais prebendados nas igrexas catedralicias e colexiais.

6. estidura en forma de capa, xeralmente de seda e con carrapucha, que usa o celebrante nalgunhas cerimonias litúrxicas.

7. Capa longa que chega ata os nocellos.

Substancia que se estende dunha maneira uniforme sobre algunha cousa.

1. ...

Relativo ou pertencente a Castela ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Castela.

Lingua románica, do subgrupo iberorrománico, orixinaria de Castela. É a lingua oficial de Arxentina, Colombia, Costa Rica, Cuba, Chile, Ecuador, España, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá,, República Dominicana, El Salvador, Uruguay e Venezuela. Comparte a oficialidade en Paraguay, Bolivia, Perú, Puerto Rico e Guinea Ecuatorial. Dentro do territorio español o castelán comparte o estatuto de lingua oficial nas comunidades autónomas de Galicia, Catalunya, València, Illes Balears, Nafarroa e Euskadi. Presenta como variedades dialectais o andaluz, o estremeño, o murciano, o canario e as variedades do castelán faladas en América.

Persoa que na época medieval tiña o goberno, a defensa e a xurisdición dun castelo en dominio útil e posesión inmediata, ben en nome do seu señor, no territorio dunha baronía, ou ben do soberano nos dominios reais.

Moeda de ouro que foi cuñada en Castela durante a Idade Media.

Construción ou compartimento que se emprega para gardar e conservar os cereais.

Hórreo de forma rectangular nalgunhas zonas de Galicia.

Alpendre reservado para gardar a herba seca, a palla ou a ferramenta.

Sitio da casa que se emprega para gardar as provisións.

Casa pequena terreña onde vive unha persoa pobre.

Compartimento para gardar o peixe nas embarcacións pequenas formado polos taboleiros que pechan as bancadas.

Percibir o cheiro dalgunha cousa ou de alguén.

Desprender cheiro algunha cousa ou alguén. OBS: O significado deste verbo pode depender do adverbio, ben ou mal, que o acompañe. Cando non vai acompañado do adverbio equivale, nalgunhas zonas de Galicia, a ‘cheirar mal’.

Sospeitar algo.

Andar investigando algunha cousa.

Madriña dunha persoa con relación aos pais ou ao padriño.

Nai dunha persoa con relación ao seu padriño ou á súa madriña.

1. Boneco feito de palla e trapos vellos que se queima o xoves de Entroido.

2. Festa que se celebra en Galicia e noutras partes de Europa o xoves antes de Entroido.