"deus" (En toda a entrada)

Dar forma a algo material colocando os elementos de que se compón de xeito adecuado.

Realizar, efectuar ou levar a cabo unha acción ou actividade.

Dar existencia a algo que se elabora mentalmente.

Desenvolver as accións necesarias para resolver ou encontrar a solución de algo.

Provocar ou obrigar a que suceda ou se execute algo.

1. Ocasionar ou provocar un efecto ou consecuencia.

2. Causar un dano ou prexuízo a alguén.

1. Ter unha determinada idade.

2. ...

Emitir as persoas ou os animais sons que forman palabras.

1. Comunicar algo que se pensa utilizando a linguaxe articulada.

2. Comunicarse a través doutro procedemento distinto á palabra.

Manter unha conversación con alguén.

1. Ocuparse dun tema determinado.

2. Interceder por alguén valéndose de influencias.

Estimular o gando mediante voces ou coa aguillada para que fagan algo.

Pronunciar un discurso diante dun público.

...

1. Unidade social formada por un conxunto de individuos vinculados por relacións de matrimonio, parentesco ou afinidade, que conviven e organizan colectivamente a vida cotiá ou parte dela.

2. Conxunto de persoas descendentes dunha mesma liñaxe.

Conxunto dos fillos dunha parella.

Conxunto de cousas que teñen unha orixe e características comúns que fan que se perciban como parte dun grupo.

1. Conxunto de curvas ou superficies que teñen a mesma ecuación diferencial.

2. Colección de conxuntos que teñen unha característica común.

Categoría taxonómica situada entre o xénero e a orde que comprende un conxunto de xéneros relacionados filoxeneticamente.

Secuencia de ciclóns, que se produce na fronte polar entre dúas invasións de aire nas baixas latitudes.

...

Aplícase ao día en que se permitía administrar xustiza e facer negocios.

Que é propicio ou moi favorable por comportar algún tipo de ben.

1. Calendarios romanos en que se indicaban os dies festi, período de tempo atribuído aos deuses durante o que o home renunciaba as actividades profanas; e os dies profesti, durante os que se desenvolvían os negocios privados e públicos.

2. Lista de maxistrados romanos.

Rexistro de feitos e obras dignos de ser recordadas.

Concepción filosófica segundo a cal todo é inevitable e polo tanto fatal, de tal xeito que no mundo e na vida humana todo está xa escrito de antemán polo destino.

Actitude da persoa que asume esa doutrina e non atopa a posibilidade de cambiar o seu destino.

1. Crenza absoluta que se ten en algo sen necesidade de ter probas ou evidencias.

2. Adhesión persoal a Deus, a unha relixión, a unha realidade ou a un ideal que se toma como sentido último da propia existencia.

3. Crenza relixiosa baseada en dogmas indubidables que os fieis aceptan porque proveñen dunha autoridade divina ou relixiosa que é considerada infalible.

Conxunto das crenzas dunha relixión ou das doutrinas dunha persoa ou grupo.

1. Confianza que se ten en algo ou alguén ou nas súas posibilidades.

2. Autoridade lexítima atribuída aos notarios, cónsules, secretarios de xulgados e de tribunais e outros funcionarios pola que os documentos que certifican se consideran auténticos a todos os efectos.

1. Documento que acredita algo.

2. ...

Relativo ou pertencente a Fenicia, ao pobo fenicio ou á súa lingua.

Individuo do pobo fenicio.

Pobo de orixe semítica establecido cara a 3000 a C nunha franxa costeira de Siria Central.

Lingua afroasiática que falaban os antigos fenicios. Foi lingua viva desde o s XII a C ata o s III, e estendeuse pola costa mediterránea.

Amuleto que se usaba antigamente.

Cada unha das dúas bandas de pergameo con inscricións da Tora que os xudeus colocan na fronte e no brazo esquerdo nas oracións da mañá dos días non festivos.