"bat" (En toda a entrada)

Tocar cos beizos a alguén ou a algunha cousa para mostar afecto ou como saúdo.

Bater unha cousa contra outra.

Darse bicos dúas persoas.

Zafra pequena de aceiro ou ferro que facilita traballos como bater e moldear os metais ou as solas dos zapatos.

Pequeno óso do oído medio que se denomina así por ter forma de bigornia.

Xogo tradicional que consiste en bater cun pau cumprido noutro máis pequeno deitado no chan, facendo que salte para golpealo no aire e lanzalo canto máis lonxe mellor.

Pau pequeno afiado polos dous extremos e destinado a ser golpeado no xogo da billarda.

Elemento metálico de número atómico 83 e peso atómico 208,980, que pertence ao grupo 5B da táboa periódica. Emprégase na medición de campos magnéticos, na construción de termopilas solares ou como aditivo para mellorar a mecanizabilidade dalgunhas aliaxes.

Po branco amorfo de acción antiséptica. É adecuado para combater as amigdalites e outras afeccións farínxeas.

Cristais lustrosos higroscópicos moi empregado tanto en uso directo (en pinturas, medicamentos) coma na preparación de moitos outros compostos.

Trióxido de bismuto que se encontra na natureza en forma do mineral chamado bismita.

Denominación non sistemática do carbonato básico de bismuto que se utiliza como astrinxente, antiácido e absorbente.

Denominación non sistemática do sal de bismuto básico do ácido gálico que se emprega como antidiarreico e como protector e secante en úlceras e feridas.

Nome non sistemático do dihidroxinitrato de bismuto, de acción antiácida e absorbente, que se emprega en farmacia, perfumaría, cosmética ou esmaltes cerámicos.

1. Orificio do comezo do tracto dixestivo ou da cavidade dixestiva que presentan a inmensa maioría dos animais.

2. Estrutura en forma de cavidade, aberta inmediatamente despois do orificio bucal e en conexión co tubo dixestivo, que posúen moitos animais.

3. Método de respiración artificial que consiste basicamente en inducir a respiración do paciente expirando fortemente na súa boca.

Labios como parte da cara.

1. Abertura que comunica a parte exterior coa interior dalgunha cousa.

2. Abertura dun zapón.

3. Abertura que teñen na táboa harmónica os instrumentos de corda da familia dos laúdes.

4. Abertura entre dúas partes fixas ou móbiles dunha ferramenta ou dun instrumento.

5. ...

Bens ou obxectos de valor que os vencedores dunha batalla tiñan dereito a tomar dos inimigos vencidos.

Conxunto de obxectos roubados.

Bater en algo ou en alguén.

Armar barullo.

Traballar arreo e en malas condicións.