"Omo" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 5014.

  • Maxistrado da antiga Atenas que vixiaba o mercado e revisaba os pesos e medidas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

      1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

      2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

      3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

      4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

      5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

      6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de parcelas de labradío pertencentes a varios propietarios e pechadas por un valado común.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. agregar.

    2. Funcionario adscrito a un posto ou praza do que non é titular.

    3. Profesor de bacharelato ou universitario de rango inmediatamente inferior ao de catedrático.

    4. Funcionario adscrito a unha función diplomática que desenvolve as funcións propias da súa especialidade.

    5. Conxunto de cousas homoxéneas que forman un corpo.

    6. Conxunto ou suma de diferentes cousas ou persoas.

    7. Material constituído pola mestura ou xustaposición macroscópica de dous ou máis compoñentes diferentes, que son esencialmente insolubles un no outro.

    8. Agregado en que os elementos reunidos son cristais de pequenas dimensións.

    9. Asociación de cristais segundo unhas determinadas liñas xeométricas de simetría.

    10. Persoa que serve na última categoría da carrreira diplomática.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.

    2. Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.

    3. Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.

    4. Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.

    5. Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.

    6. Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.

    7. Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.

    8. Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Botar gromos unha planta ou árbore.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que investiga e estuda os principios científicos da ciencia agronómica para perfeccionar a súa práctica. Tm s.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.

      2. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.

      3. Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.

      4. Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.

      5. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.

    1. Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

      2. Individuo do pobo ainu.

      3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

      4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

    1. Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

    VER O DETALLE DO TERMO