"tera" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos asterais.

Planta da orde das asterais.

Orde de plantas da subclase astéridas á que pertence a familia das asteráceas.

Relativo ou pertencente ás astéridas.

Planta da subclase das astéridas.

Subclase de plantas da clase das dicotiledóneas á que pertencen as ordes das asterais e das campanulais.

Alteración da refracción do ollo, como consecuencia de que as distancias focais dos diferentes meridianos do globo ocular non son iguais.

Aberración dun sistema óptico que consiste no feito de que a imaxe dun punto obxecto non é un punto senón dúas rectas (rectas focais de Sturm), perpendiculares entre si.

Falta ou alteración da coordinación dos movementos.

Ataxia caracterizada pola asociación desta con fenómenos espasmódicos, causada por un tumor do corpo calloso.

Ataxia producida por lesións das vías cerebelosas.

Ataxia parecida á cerebelosa acompañada de trastornos de conduta, por lesións no lóbulo frontal.

Ataxia orixinada por unha disociación entre pensamento e afectividade.

Ataxia causada por afección da sensibilidade profunda que vai polos cordóns posteriores da médula espiñal.

Ataxia causada por lesións do lóbulo parietal.

Ataxia producida por alteración dos nervios periféricos.

Ataxia ocasionada por lesión no tálamo.

Ataxia producida por alteracións vestibulares labirínticas. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Asociación científica e literaria dedicada a elevar o nivel intelectual dos seus socios mediante discusións, conferencias, cursos e lecturas.

2. Calquera asociación de carácter cultural.

3. Local onde ten a sede unha asociación cultural.

Espazos de sociabilidade no tempo libre do s XIX, alentados pola burguesía e as capas artesás.

Facer que algunha cousa ou alguén siga parado ou non se vaia.

Actuar axustándose a unha situación, seguindo unhas normas ou outras circunstancias.

Estilo literario ou artístico propio dos autores gregos ou latinos clásicos, caracterizado pola pureza, a simplicidade e a elegancia refinada. Apareceu no s II a C.

Forma ou xiro peculiar no dialecto ático.

Relativo ou pertencente á Ática ou aos  seus habitantes.

Relativo á antiga Ática; por extensión, a Atenas e aos  atenienses.

Aplícase ao estilo literario ou artístico puro, simple e dunha elegancia refinada.

Natural ou habitante da Ática.

Dialecto grego falado en Atenas na época clásica. O ático converteuse en lingua literaria na época da hexemonía ateniense.

Cerámica elaborada na Ática da Antigüidade que se caracteriza por unha decoración xeométrica e que data de 900 a 700 a C.

Fase tectónica do ciclo neoalpino.

Acción e efecto de atraer.

1. Forza entre corpos sometidos a unha interacción atractiva.

2. Lei establecida por Newton que di que dous puntos materiais, de masa m e m’, separados por unha distancia r, exercen o un sobre o outro unha forza de atracción f = Gmm’/r 2 (onde G é a constante de gravitación).

1. Cada parte dun espectáculo en circo e en variedades.

2. Máquina ou xogo que serve para divertir á xente.

Cousa ou persoa que atrae a atención dos demais.

Fenómeno polo que unha palabra ten tendencia a asimilarse morfoloxicamente a outra, cando ambas as dúas teñen unha relación sintáctica.

Cambio brusco de dirección das liñas isóxenas en determinados lugares próximos a formacións xeolóxicas de certos minerais metálicos a causa da acción magnética destas.