"Castel" (En toda a entrada)

Poder, facultade ou dominio que se ten sobre persoas ou cousas.

Conxunto de anxos que constitúen a xerarquía inferior do segundo coro da orde anxélica do Pseudo-Denís.

Xurisdición sobre un castelo ou demarcación que se tiña en feudo do s X ao XV.

Exercicio dunha facultade mediante un proceso aplicador do ordenamento xurídico en que ten unha relevancia especial a estimación subxectiva ou libre apreciación da administración.

Exercicio dunha facultade que exclúe a apreciación subxectiva da administración ao prever e determinar o ordenamento xurídico todas as súas condicións, termos e consecuencias.

Persoa que obra en representación e co poder legal doutro.

Persoa que representa a outra nun xuízo.

Persoa que se encarga dos asuntos económicos en certas comunidades e congregacións relixiosas.

Representante das vilas na Corte en Castela-León, durante a Baixa Idade Media.

Crego que efectúa as funcións civís ante o tribunal da Rota Romana.

Persoa designada por quenda e nomeada polo colexio de procuradores, que representa nos xuízos civís os litigantes e nas causas penais os querelantes.

Deputado nas Cortes en España, a partir do Estatuto Real de 1834 ata a Lei de Reforma Política de 1977.

1. Representante do monarca en todos os seus negocios.

2. Fiscal xeral dun estado ou do máximo tribunal xurídico que exerce as funcións do ministerio público.

3. ...

Que ocupa o lugar número cinco nunha serie.

Que equivale a cada unha das porcións que resulta de dividir un todo en cinco partes. Tm s m.

recruta.

Botella de cervexa que equivale a 1/5 de litro.

1. Beneficio que, a modo de dereito, percibía un señor ou un monarca sobre as vendas ou concesións e que se correspondía cunha quinta parte do valor das mesmas.

2. Tributo percibido pola Coroa de Castela desde a época medieval, que correspondía á explotación das minas dos seus dominios.

Moeda castelá, referida ao ordenamento de 1373, concedido polo rei Enrique II de Castela.

Acción e efecto de recoller.

colleita.

Privilexio medieval que se concedía ás prazas fortes ou aos señores de castelos, que consistía en poder reunir na cidade ou fortaleza os habitantes das poboacións indefensas en caso de perigo.

Acción e efecto de recoñecer ou recoñecerse.

Expresión de gratitude.

1. Confesión que fai unha persoa dunha obriga.

2. Rexistro ou indagación que fai dalgunha cousa un xuíz ou un perito.

3. erificación que ten que efectuar un avogado, e nalgunha ocasión un funcionario público licenciado en dereito, para comprobar se unha escritura de poderes é xuridicamente suficiente para intervir nunha actuación xurídica.

Acción militar feita por unha forza pequena coa finalidade de explorar o territorio.

1. Tipo de recoñecemento de formas en que estas son signos gráficos ou caracteres.

2. Conxunto de técnicas e dispositivos que permiten organizar de maneira coherente a información recibida, mediante a busca e selección de formas comparables.

3. ...

Acción de requirir.

Instigación verbal ou escrita, feita mediante unha autoridade pública ou tribunal, para que alguén execute ou se absteña de executar un acto determinado.

Documento que se lles lía aos indíxenas das colonias americanas da Coroa de Castela co que os intimaban para que aceptaran o novo soberano e a profesar o cristianismo.

Que rexe. Tm s.

Membro da corporación dun concello.

Cargo da administración municipal castelá.

1. Peza circular, ríxida, de escaso ancho en relación ao seu diámetro, susceptible de xirar arredor dun eixe fixo, ou dotada de movemento de rotación.

2. Roda provista de dentes na súa periferia que constitúe unha engrenaxe ou forma parte dun sistema de transmisión por cadea.

Anaco de algo que ten forma circular.

Conxunto de persoas ou cousas que forman un círculo.

Xogo en que os participantes forman un círculo.

Peza máis sobresaínte da proa dunha embarcación e que lle dá a forma.

Signo circular constituído por unha cruz inscrita en dous círculos concéntricos, con inscrición e figura, que representaba a sinatura do papa e dos reis de Castela-León e que autenticaba os documentos solemnes na Idade Media.

Sistema de tortura introducido en Francia en 1534 e suprimido en 1789, que consistía en atar o condenado a unha roda de carro chantada horizontalmente na terra, para crebarlle os membros.

olubilidade da sorte e das vicisitudes das cousas humanas, que se representa como unha roda posta aos pes da deusa Fortuna.

...

Relativo ou pertencente ao románico.

Aplícase ao primeiro estilo europeo do Occidente cristián medieval, que se practicou durante os ss XI, XII e XIII, e que afectou a todas as artes, e que se caracterizou en arquitectura por presentar muros macizos, arco de medio punto, bóveda de canón, ábsidas semicirculares cubertas con bóveda de pedra e planta de cruz latina.Tm sm.

Conxunto de linguas derivadas do latín vulgar, como o galego, o portugués, o asturleonés, o castelán, o aragonés, o catalán, o occitano, o francés, o italiano, o romanche e o romanés.