"nicar" (En toda a entrada)

Material ríxido e groso que se obtén da pasta de papel ou do prensado de follas de papel húmidas, sobrepostas unhas sobre outras.

1. Obxecto plano de forma rectangular feito en cartolina ou en plástico onde figuran os datos da persoa á que pertence.

2. Tarxeta provista dunha banda magnética que emite unha entidade financeira a nome dunha persoa e que serve para efectuar operacións sen necesidade de posuír cartos en efectivo.

Anaco de cartolina que os árbitros ou xuíces de diversas categorías deportivas empregan para comunicar determinadas sancións disciplinarias.

1. Cartón preparado por medio da imprimación que se utiliza como soporte pictórico, especialmente en técnicas ao óleo ou de pastel en obras de medidas reducidas.

2. Debuxo preparatorio efectuado co mesmo tamaño que a obra definitiva, cando é necesario executar unha pintura ao fresco, en cabalete, cerámica, tapizaría, vidraría e mosaicos.

Medida empregada polos pescadores que equivale á cuarta parte de algo.

Tubo cónico de cartón sobre o que se envolve o fío producido e que serve de alma á fusada, evitando que o fío se enlee ao arrincala do fuso, ao transportala ou ao debandala.

...

Relativo ou pertencente a Castela ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Castela.

Lingua románica, do subgrupo iberorrománico, orixinaria de Castela. É a lingua oficial de Arxentina, Colombia, Costa Rica, Cuba, Chile, Ecuador, España, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá,, República Dominicana, El Salvador, Uruguay e Venezuela. Comparte a oficialidade en Paraguay, Bolivia, Perú, Puerto Rico e Guinea Ecuatorial. Dentro do territorio español o castelán comparte o estatuto de lingua oficial nas comunidades autónomas de Galicia, Catalunya, València, Illes Balears, Nafarroa e Euskadi. Presenta como variedades dialectais o andaluz, o estremeño, o murciano, o canario e as variedades do castelán faladas en América.

Persoa que na época medieval tiña o goberno, a defensa e a xurisdición dun castelo en dominio útil e posesión inmediata, ben en nome do seu señor, no territorio dunha baronía, ou ben do soberano nos dominios reais.

Moeda de ouro que foi cuñada en Castela durante a Idade Media.

1. Facer que unha persoa ou animal atenda ou acuda ao pronunciar o seu nome en voz alta ou facer ruídos e acenos.

2. Comunicarse ou tentar comunicarse con alguén a través do teléfono.

3. Facer, utilizando o medio establecido para ese fin, que unha persoa acuda a un lugar determinado.

4. Accionar o botón que pon en funcionamento o mecanismo dun ascensor.

Pedirlle axuda a alguén.

1. Aplicar un nome ou un sobrenome a alguén ou a algo.

2. Aplicar a alguén un cualificativo que exprese algún tipo de sentimento.

Guiar un animal de tiro polo lugar axeitado.

...

Relativo ou pertencente ao pobo chibcha ou á súa lingua.

Individuo do pobo dos chibchas.

Pobo amerindio precolombino, tamén coñecido cos nomes de muisca, muysca ou mosca, que antes da chegada dos conquistadores se asentaba na rexión montañosa oriental de Colombia.

1. Lingua, desaparecida no s XVIII, que se falaba nas mesetas altas de Bogotá e Tunja.

2. Familia das linguas amerindias de América do Sur e de América Central que se estende desde os confíns de Costa Rica e Nicaragua, ao N, ata o golfo de Guayaquil, ao S.

Comunicar a alguén que acuda a unha reunión nun lugar e a unha hora determinada.

Notificar a alguén un emprazamento ou chamamento xudicial.

Referir ou notificar palabras doutra persoa ou dun texto para apoiar ou ilustrar o que se di ou escribe.

Mencionar algo ou alguén nunha conversación, discurso ou escrito.

Pórse de acordo dúas ou máis persoas para atoparse nun determinado sitio e hora.

1. Acción de comunicar ou de comunicarse.

2. Intercambio verbal de información no que un individuo (emisor) produce unha mensaxe, destinado a outro, chamado receptor ou destinatario.

3. Transmisión de información dun punto a outro mediante un enlace telefónico, telegráfico, radioeléctrico ou vía satélite.

4. Feito de transmitir unha mensaxe, establecendo unha relación e unha interacción sociais.

5. Transmisión de información entre animais que ten como finalidade provocar un cambio na conduta.

6. Transmisión de significados culturais que se dirixe a un gran público a través dos medios de comunicación de masas.

7. Acción de comunicarse a través da linguaxe corporal.

1. Medio polo que se establece un contacto ou unión entre dous lugares.

2. ...

comunicar.

Que dispón dun bo sistema de comunicacións.

1. Nota aclaratoria ou que contén unha opinión sobre un tema determinado e que se fai pública.

2. Peza informativa que se remite á prensa, no que se inclúen datos sobre calquera actividade que o anunciante estime.

Reportaxe breve de noticias urxentes de carácter militar, xudicial ou político, realizado pola autoridade superior.