consoante

1. adx

   Que posúe ou produce consonancia.

2. s f [LING ]

   Fonema oposto á vogal polo seu comportamento combinatorio, pola súa realización e polas súas características acústicas.

3. prep

   De acordo con aquilo que se expresa.

4. conx

   Introduce unha cláusula que indica ‘do mesmo xeito que’.

Sinónimos

Citas

• &
• &
• &
• /) porque permiten a saída do aire por un lado, ás veces polos dous, da cavidade bucal, e vibrantes (/&
• /), cando o predorso da lingua contacta co padal duro; e velares (/g/, /k/, /?), se o dorso da lingua entra en contacto co veo do padal
• /, /&
• 629;/), cando o ápice da lingua se coloca entre os incisivos superiores e inferiores; alveolares (/s/, /n/, /l/, /&
• 629;/, /s/, /&
• 629;/, /s/, /&
• 638;/, /r/), caracterizadas por un ou máis contactos moi breves entre unha parte da lingua e unha zona palatal; e nasais (/m/, /n/, /?/, /?/) nas que interveñen resonancias nasais ao abrirse a canle rinofarínxea, Segundo o punto de articulación, as consoantes clasifícanse de acordo cos órganos activos e pasivos que interveñen na realización: bilabiais (/p/, /b/, /m/), se se achegan ou xuntan os dous labios; labiodentais (/f/), se interveñen o labio inferior e o bordo dos incisivos superiores; dentais (/d/, /t/), se o ápice da lingua se apoia contra a cara interna dos incisivos superiores; interdentais (/&
• 638;/, /r/), con vibración, das xordas ou tensas (/p/, /t/, /k/, /f/, /&
• 638;/, /r/), se o ápice da lingua contacta cos alvéolos; palatais (/&
• 643;/), con sucesión dun momento oclusivo e outro fricativo; líquidas ou soantes, subdivididas en laterais (/l/, /
• 643;/), nas que os órganos se achegan sen consumar o contacto; africadas (/t
• 643;/), sen vibración, Segundo o modo de articulación, clasifícanse en oclusivas ou interruptas (/b/, /p/, /d/, /t/, /g/, /k/), con obstrucción, polos órganos supraglóticos, da corrente de aire procedente dos pulmóns (a este grupo pertencen tamén os clics e as consoantes exectivas, propias das linguas caucásicas, africanas e amerindias); fricativas ou continuas (/f/, /&
• 643;/, /?/, /
• 643;/, /t
• 643;/, /t
• A palabra
• ca-sa, a-mo, cus-tas), Non obstante, tamén se recoñece a existencia dun grupo de fonemas a medio camiño entre as consoantes e as vocais, chamados líquidos, pola súa capacidade para acomodarse ao contorno silábico, A fonética articulatoria estableceu, a partir de P, Menzerath, que a consoante consiste nun movemento de constricción ao paso do aire polo centro da cavidade bucal, seguido doutro de abertura, cun mínimo articulatorio entre estes dous puntos, Outros fonetistas, como G, Straka, precisaron que na articulación das consoantes interveñen fundamentalmente os músculos elevadores das cavidades supraglóticas, que son os que producen a constricción característica destes fonemas, Non se consideran consoantes, por exemplo, os sons aproximantes do alemán ou do inglés, xa que non se produce esa constricción característica; e tampouco se consideran consoantes aqueles sons articulados fóra da cavidade bucal, como os glides glotais ou faringais do árabe, Acusticamente, a consoante defínese pola ausencia ou pola inestabilidade frecuencial dos seus formantes, en oposición aos formantes sempre presentes e estables das vocais, Cada un destes criterios orixina unha clasificación diferente para os fonemas consonánticos do galego: a primeira división, a partir do trazo da sonoridade ou vibración das cordas vocais, distingue as consoantes sonoras ou fluídas (/b/, /d/, /g/, /m/, /n/, /?/, /?/, /l/, /
• Colocou os libros no estante consoante lle dixera seu pai
• Debes comportarte consoante as normas establecidas no club
• Os sons consoantes xeran un efecto harmonioso
• ten dúas consoantes
• xefe