consoar

consoar

lat consonāre

  1. v i

    Soar conxuntamente e en harmonía varios sons.

  2. v i

    Estar algunha cousa en conformidade con outra.

Citas

  • Os principios de igualdade consoan coa súa ideoloxía
  • Os violíns e o piano consoaron no inicio do concerto
Conjugar
VERBO consoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoo
consoas
consoa
consoamos
consoades
consoan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoaba
consoabas
consoaba
consoabamos
consoabades
consoaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoei
consoaches
consoou
consoamos
consoastes
consoaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoara
consoaras
consoara
consoaramos
consoarades
consoaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoarei
consoarás
consoará
consoaremos
consoaredes
consoarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoaría
consoarías
consoaría
consoariamos
consoariades
consoarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoe
consoes
consoe
consoemos
consoedes
consoen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoase
consoases
consoase
consoasemos
consoasedes
consoasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoar
consoares
consoar
consoarmos
consoardes
consoaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
consoa
-
-
consoade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consoar
consoares
consoar
consoarmos
consoardes
consoaren
Xerundio consoando
Participio consoado
consoada
consoados
consoadas