deshabituar

< des- + habituar
  1. v t Facer perder un hábito ou un costume.
  2. v pron Perder un hábito ou costume.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Deshabituou o rapaz a comer as unllas
  • Despois de moitas terapias deshabituouse do vicio do tabaco

Palabras vecinas

Verbo: deshabituar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitúo

deshabitúas

deshabitúa

deshabituamos

deshabituades

deshabitúan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituaba

deshabituabas

deshabituaba

deshabituabamos

deshabituabades

deshabituaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituei

deshabituaches

deshabituou

deshabituamos

deshabituastes

deshabituaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituara

deshabituaras

deshabituara

deshabituaramos

deshabituarades

deshabituaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituarei

deshabituarás

deshabituará

deshabituaremos

deshabituaredes

deshabituarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituaría

deshabituarías

deshabituaría

deshabituariamos

deshabituariades

deshabituarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitúe

deshabitúes

deshabitúe

deshabituemos

deshabituedes

deshabitúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituase

deshabituases

deshabituase

deshabituasemos

deshabituasedes

deshabituasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituar

deshabituares

deshabituar

deshabituarmos

deshabituardes

deshabituaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

deshabitúa

-

-

deshabituade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabituar

deshabituares

deshabituar

deshabituarmos

deshabituardes

deshabituaren

Gerundio

deshabituando

Participio

deshabituado

deshabituada

deshabituados

deshabituadas