deshabitar

< des- + habitar
  1. v t Deixar o lugar onde se habita.
  2. v t Deixar sen habitantes algún lugar.
  3. v pron Quedar un lugar sen habitantes.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • A zona deshabitouse hai poucos anos por mor da contaminación radioactiva
  • Xa hai varios anos que deshabitaron a casa para marchar á vila
Verbo: deshabitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabito

deshabitas

deshabita

deshabitamos

deshabitades

deshabitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitaba

deshabitabas

deshabitaba

deshabitabamos

deshabitabades

deshabitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitei

deshabitaches

deshabitou

deshabitamos

deshabitastes

deshabitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitara

deshabitaras

deshabitara

deshabitaramos

deshabitarades

deshabitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitarei

deshabitarás

deshabitará

deshabitaremos

deshabitaredes

deshabitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitaría

deshabitarías

deshabitaría

deshabitariamos

deshabitariades

deshabitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabite

deshabites

deshabite

deshabitemos

deshabitedes

deshabiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitase

deshabitases

deshabitase

deshabitasemos

deshabitasedes

deshabitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitar

deshabitares

deshabitar

deshabitarmos

deshabitardes

deshabitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

deshabita

-

-

deshabitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

deshabitar

deshabitares

deshabitar

deshabitarmos

deshabitardes

deshabitaren

Gerundio

deshabitando

Participio

deshabitado

deshabitada

deshabitados

deshabitadas