habituar

< lat habituāre
  1. v t Facer que alguén adquira un hábito.
  2. v pron Adquirir alguén un hábito ou costume.

Sinónimos

Citas

  • Aínda non me habituei ao novo horario
  • Habituono a lavar os dentes todos os días

Palabras vecinas

Verbo: habituar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitúo

habitúas

habitúa

habituamos

habituades

habitúan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituaba

habituabas

habituaba

habituabamos

habituabades

habituaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituei

habituaches

habituou

habituamos

habituastes

habituaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituara

habituaras

habituara

habituaramos

habituarades

habituaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituarei

habituarás

habituará

habituaremos

habituaredes

habituarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituaría

habituarías

habituaría

habituariamos

habituariades

habituarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitúe

habitúes

habitúe

habituemos

habituedes

habitúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituase

habituases

habituase

habituasemos

habituasedes

habituasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituar

habituares

habituar

habituarmos

habituardes

habituaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

habitúa

-

-

habituade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habituar

habituares

habituar

habituarmos

habituardes

habituaren

Gerundio

habituando

Participio

habituado

habituada

habituados

habituadas