desavezar

< des- + avezar
  1. v t Facer perder costumes ou hábitos a unha persoa ou a un animal.
  2. v pron Perder os hábitos ou costumes adquiridos.

Antónimos

Citas

  • Desavezaron o neno de andar co chupete
  • Desavezouse do tabaco
Verbo: desavezar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezo

desavezas

desaveza

desavezamos

desavezades

desavezan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezaba

desavezabas

desavezaba

desavezabamos

desavezabades

desavezaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavecei

desavezaches

desavezou

desavezamos

desavezastes

desavezaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezara

desavezaras

desavezara

desavezaramos

desavezarades

desavezaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezarei

desavezarás

desavezará

desavezaremos

desavezaredes

desavezarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezaría

desavezarías

desavezaría

desavezariamos

desavezariades

desavezarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavece

desaveces

desavece

desavecemos

desavecedes

desavecen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezase

desavezases

desavezase

desavezasemos

desavezasedes

desavezasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezar

desavezares

desavezar

desavezarmos

desavezardes

desavezaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desaveza

-

-

desavezade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desavezar

desavezares

desavezar

desavezarmos

desavezardes

desavezaren

Gerundio

desavezando

Participio

desavezado

desavezada

desavezados

desavezadas