comportar

< lat comportāre ‘levar xuntamente’
  1. v t Levar algunha cousa algo consigo de forma implícita.
  2. v pron Actuar da maneira que se expresa cara a alguén nunha circunstancia dada.

Citas

  • A súa conducta comporta un problema infantil
  • Cando está coa avoa compórtase moi mal, OBS: Se non se indica a forma enténdese que se fai de forma correcta, Hoxe o neno comportouse
Verbo: comportar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comporto

comportas

comporta

comportamos

comportades

comportan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportaba

comportabas

comportaba

comportabamos

comportabades

comportaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportei

comportaches

comportou

comportamos

comportastes

comportaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportara

comportaras

comportara

comportaramos

comportarades

comportaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportarei

comportarás

comportará

comportaremos

comportaredes

comportarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportaría

comportarías

comportaría

comportariamos

comportariades

comportarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comporte

comportes

comporte

comportemos

comportedes

comporten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportase

comportases

comportase

comportasemos

comportasedes

comportasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportar

comportares

comportar

comportarmos

comportardes

comportaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

comporta

-

-

comportade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comportar

comportares

comportar

comportarmos

comportardes

comportaren

Gerundio

comportando

Participio

comportado

comportada

comportados

comportadas