caducar

< lat caducāre
  1. v i Perder algo a súa forza ou validez por caer en desuso ou por chegar a unha data determinada.
  2. v i Perder as súas facultades unha persoa a causa do paso do tempo.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Caducoume o carné de identidade
  • Fíxate ben e non merques productos envasados que xa caducasen
  • Moita tecnoloxía de hai poucos anos caducou na actualidade
  • O prazo para solicitar residencia caducou a semana pasada
  • O único toneleiro que quedaba na vila xa hai algún tempo que caducou

Palabras vecinas

Verbo: caducar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caduco

caducas

caduca

caducamos

caducades

caducan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caducaba

caducabas

caducaba

caducabamos

caducabades

caducaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caduquei

caducaches

caducou

caducamos

caducastes

caducaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caducara

caducaras

caducara

caducaramos

caducarades

caducaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caducarei

caducarás

caducará

caducaremos

caducaredes

caducarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caducaría

caducarías

caducaría

caducariamos

caducariades

caducarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caduque

caduques

caduque

caduquemos

caduquedes

caduquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caducase

caducases

caducase

caducasemos

caducasedes

caducasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caducar

caducares

caducar

caducarmos

caducardes

caducaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

caduca

-

-

caducade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caducar

caducares

caducar

caducarmos

caducardes

caducaren

Gerundio

caducando

Participio

caducado

caducada

caducados

caducadas