benestar

benestar

ben + estar

  1. m

    Estado de quen se sente ben e goza de tranquilidade.

  2. m

    Situación na que están satisfeitas as necesidades materiais da vida.

  3. economía do benestar [ECON ]

    Corrente normativa da ciencia económica que ten por obxecto a busca do mellor para o colectivo.

  4. estado de benestar [ECON ]

    Tipo de actuación estatal destinada a producir bens e servizos non rendibles para o sector privado.  OBS: O fonema nasal realízase como nasal velar sonora

Citas

  • Cando podo ir para a aldea as fins de semana gozo dun gran benestar
  • Co paso dos anos acadaron unha situación de benestar, aínda que comezaron noutra posición ben distinta