benestar
benestar
ben + estar
-
m
Estado de quen se sente ben e goza de tranquilidade.
-
m
Situación na que están satisfeitas as necesidades materiais da vida.
-
economía do benestar
[ECON ]
Corrente normativa da ciencia económica que ten por obxecto a busca do mellor para o colectivo.
-
estado de benestar
[ECON ]
Tipo de actuación estatal destinada a producir bens e servizos non rendibles para o sector privado. OBS: O fonema nasal realízase como nasal velar sonora
Citas
- Cando podo ir para a aldea as fins de semana gozo dun gran benestar
- Co paso dos anos acadaron unha situación de benestar, aínda que comezaron noutra posición ben distinta