consternar

Escoitar
consternar

lat consternāre

  1. v t

    Abater a alguén o ánimo un acontecemento desgrazado que non se agarda.
  2. v pron

    Sentir un abatemento intenso debido a algunha desgraza que non se espera.

Sinónimos

abater, aflixir, apesarar

Citas

  • A súa morte consternounos a todos
  • Consternámonos ao saber que tiña que marchar tan lonxe

Palabras veciñas

constatar constelación consternación consternar constipación constipado -da constipar
Conxugar
VERBO consternar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consterno
consternas
consterna
consternamos
consternades
consternan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternaba
consternabas
consternaba
consternabamos
consternabades
consternaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternei
consternaches
consternou
consternamos
consternastes
consternaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternara
consternaras
consternara
consternaramos
consternarades
consternaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternarei
consternarás
consternará
consternaremos
consternaredes
consternarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternaría
consternarías
consternaría
consternariamos
consternariades
consternarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consterne
consternes
consterne
consternemos
consternedes
consternen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternase
consternases
consternase
consternasemos
consternasedes
consternasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternar
consternares
consternar
consternarmos
consternardes
consternaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
consterna
-
-
consternade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles consternar
consternares
consternar
consternarmos
consternardes
consternaren
Xerundio consternando
Participio consternado
consternada
consternados
consternadas