constatar
constatar
fr constater ‘verificar’
v t
erificar e establecer unha cousa con total certeza.
Ex: Tivemos que chamar o xuíz para que constatase a defunción, Constataron que eran ben recibidos tralo grato acollemento que lles ofreceron.
Confrontacións
comprobar, confirmar, corroborar, ratificarCitas
- Tivemos que chamar o xuíz para que constatase a defunción, Constataron que eran ben recibidos tralo grato acollemento que lles ofreceron.
Palabras veciñas
constantinopolitano -na constar constatación constatar constelación consternación consternar
Conxugar
VERBO
constatar
Forma verbal:
Infinitivo
Indicativo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constato
constatas
constata
constatamos
constatades
constatan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constato
constatas
constata
constatamos
constatades
constatan
Pretérito imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constataba
constatabas
constataba
constatabamos
constatabades
constataban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constataba
constatabas
constataba
constatabamos
constatabades
constataban
Pretérito perfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatei
constataches
constatou
constatamos
constatastes
constataron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatei
constataches
constatou
constatamos
constatastes
constataron
Pretérito pluscuamperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatara
constataras
constatara
constataramos
constatarades
constataran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatara
constataras
constatara
constataramos
constatarades
constataran
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatarei
constatarás
constatará
constataremos
constataredes
constatarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatarei
constatarás
constatará
constataremos
constataredes
constatarán
Condicional
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constataría
constatarías
constataría
constatariamos
constatariades
constatarían
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constataría
constatarías
constataría
constatariamos
constatariades
constatarían
Subxuntivo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constate
constates
constate
constatemos
constatedes
constaten
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constate
constates
constate
constatemos
constatedes
constaten
Imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatase
constatases
constatase
constatasemos
constatasedes
constatasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatase
constatases
constatase
constatasemos
constatasedes
constatasen
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatar
constatares
constatar
constatarmos
constatardes
constataren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatar
constatares
constatar
constatarmos
constatardes
constataren
Imperativo
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
constata
-
-
constatade
-
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
constata
-
-
constatade
-
Formas nominais
Infinitivo conxugado
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatar
constatares
constatar
constatarmos
constatardes
constataren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles constatar
constatares
constatar
constatarmos
constatardes
constataren
Xerundio
constatando
Participio
constatado
constatada
constatados
constatadas
constatada
constatados
constatadas