colidir

colidir

lat collidĕre ‘bater contra’

v i

Bater unha cousa contra outra física ou moralmente.

Conxugar
VERBO colidir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colido
colides
colide
colidimos
colidides
coliden
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidía
colidías
colidía
colidiamos
colidiades
colidían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidín
colidiches
colidiu
colidimos
colidistes
colidiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidira
colidiras
colidira
colidiramos
colidirades
colidiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidirei
colidirás
colidirá
colidiremos
colidiredes
colidirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidiría
colidirías
colidiría
colidiriamos
colidiriades
colidirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colida
colidas
colida
colidamos
colidades
colidan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidise
colidises
colidise
colidisemos
colidisedes
colidisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidir
colidires
colidir
colidirmos
colidirdes
colidiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
colide
-
-
colidide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
colidir
colidires
colidir
colidirmos
colidirdes
colidiren
Xerundio colidindo
Participio colidido
colidida
colididos
colididas