carbonizar

Escoitar
carbonizar

carbón

  1. v t

    Transformar un corpo orgánico en carbón. Tm v pron.
  2. v t

    Queimar algunha cousa na súa totalidade. Tm v pron.

Citas

  • Descoidei a carne que estaba na grella e cando fun vela xa se carbonizara
  • Moitos restos orgánicos do pasado carbonizáronse
  • O cociñeiro carbonizou a carne

Palabras veciñas

carbonitrurar carbonización carbonizador -ra carbonizar carbono carbonoso -sa carborano
Conxugar
VERBO carbonizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizo
carbonizas
carboniza
carbonizamos
carbonizades
carbonizan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizaba
carbonizabas
carbonizaba
carbonizabamos
carbonizabades
carbonizaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonicei
carbonizaches
carbonizou
carbonizamos
carbonizastes
carbonizaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizara
carbonizaras
carbonizara
carbonizaramos
carbonizarades
carbonizaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizarei
carbonizarás
carbonizará
carbonizaremos
carbonizaredes
carbonizarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizaría
carbonizarías
carbonizaría
carbonizariamos
carbonizariades
carbonizarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonice
carbonices
carbonice
carbonicemos
carbonicedes
carbonicen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizase
carbonizases
carbonizase
carbonizasemos
carbonizasedes
carbonizasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizar
carbonizares
carbonizar
carbonizarmos
carbonizardes
carbonizaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
carboniza
-
-
carbonizade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles carbonizar
carbonizares
carbonizar
carbonizarmos
carbonizardes
carbonizaren
Xerundio carbonizando
Participio carbonizado
carbonizada
carbonizados
carbonizadas