buril

1. m

   Tipo de cicel, delgado, en forma de bisel por un extremo e provisto dun mango polo outro que, ao ser percutido, permite que coa punta se fagan incisións máis ou menos profundas sobre unha superficie de metal, pedra ou madeira.

2. m [ARQUEOL ]

   Útil fabricado mediante a técnica do golpe de buril, que produce unha aresta cortante, característico do Paleolítico Superior.

Confrontacións

Citas

• Este deseño fíxose con buril