burla

1. f

   Acción, palabras ou xestos que se lle fan a unha persoa ou cousa para convertela en motivo de risa ou escarnio.

2. f

   Engano que se lle fai a alguén aproveitándose da súa confianza.

Confrontacións

Citas

• A burla que lle fixeron os nenos no colexio foi moi cruel

Frases feitas

• Facer burla. Escarnecer con palabras feitos, xestos ou ditos. Ex: As

Refráns

• A burla é ben deixala cando máis agrada.
• As burlas son vésperas das veras.
• Burla burlando, dinse moitas verdades de cando en cando.
• Burla con dano non dura un ano.
• Burládevos co louco na casa e burlará convosco na praza.
• Burlando, nin de veras.
• Burlas de mans, xogos de viláns.
• Búrlate do tolo na casa, burlarase de ti na praza.
• Co ollo e coa fe non vos burlés.
• Coas burlas non te metas, que poden saírche veras.
• Hai quen se burla e mais se confesa.
• Hai quen se burla, para face-Ia súa.
• Nin en burlas nin en veras co teu amo partas peras.
• Ninguén corra a ninguén, que corrido pode ser el.
• Non hai peor burla cá derradeira.
• Se o burlador fose burlado, non se amostre anoxado.
• Tamén sei face-Ia burla de quen de min a fixer.
• ¡Madia leva o que pode rirse de todos, cando todos se empenchan en rirse del!