avantar

< avante
  1. v t Saltar por riba dunha cousa que corte o paso.
  2. v i Andar á presa.
  3. v i Perder o equilibrio.

Antónimos

Confrontacións

Citas

  • Cando chegou á poza avantou e perdímolo de vista
  • Estaba cansada e non avantei dabondo no traballo
  • Hai que lle pór uns tacos á taboa para que non avante, Saíu da taberna avantando coa bebedela
  • O ladrón avantou o valado dun chimpo
Verbo: avantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avanto

avantas

avanta

avantamos

avantades

avantan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantaba

avantabas

avantaba

avantabamos

avantabades

avantaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantei

avantaches

avantou

avantamos

avantastes

avantaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantara

avantaras

avantara

avantaramos

avantarades

avantaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantarei

avantarás

avantará

avantaremos

avantaredes

avantarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantaría

avantarías

avantaría

avantariamos

avantariades

avantarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avante

avantes

avante

avantemos

avantedes

avanten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantase

avantases

avantase

avantasemos

avantasedes

avantasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantar

avantares

avantar

avantarmos

avantardes

avantaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

avanta

-

-

avantade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avantar

avantares

avantar

avantarmos

avantardes

avantaren

Xerundio

avantando

Participio

avantado

avantada

avantados

avantadas