recuar

  1. v i Ir cara a atrás.
  2. v i fig Ir algo a menos ou a peor.
  3. v i fig Renunciar ou desistir de algo.
  4. v t ARQUIT
    1. Facer que unha moldura ou o conxunto de molduras que compoñen unha cornixa interrompan a súa dirección.
    2. Meter para dentro o muro que constitúe a fachada dun edificio.

Palabras veciñas

Verbo: recuar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recúo

recúas

recúa

recuamos

recuades

recúan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuaba

recuabas

recuaba

recuabamos

recuabades

recuaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuei

recuaches

recuou

recuamos

recuastes

recuaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuara

recuaras

recuara

recuaramos

recuarades

recuaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuarei

recuarás

recuará

recuaremos

recuaredes

recuarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuaría

recuarías

recuaría

recuariamos

recuariades

recuarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recúe

recúes

recúe

recuemos

recuedes

recúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuase

recuases

recuase

recuasemos

recuasedes

recuasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuar

recuares

recuar

recuarmos

recuardes

recuaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

recúa

-

-

recuade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

recuar

recuares

recuar

recuarmos

recuardes

recuaren

Xerundio

recuando

Participio

recuado

recuada

recuados

recuadas