ostentar

< lat ostentāre
  1. v t Amosar algo con claridade.
  2. v t Exhibir algo coa intención de que sexa admirado.

Sinónimos

Citas

  • O can ostentaba a presa cazada entre os seus dentes
  • O guerreiro ostentaba as riquezas do seu inimigo derrotado, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Sempre ostentou do que tiña
Verbo: ostentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostento

ostentas

ostenta

ostentamos

ostentades

ostentan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentaba

ostentabas

ostentaba

ostentabamos

ostentabades

ostentaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentei

ostentaches

ostentou

ostentamos

ostentastes

ostentaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentara

ostentaras

ostentara

ostentaramos

ostentarades

ostentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentarei

ostentarás

ostentará

ostentaremos

ostentaredes

ostentarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentaría

ostentarías

ostentaría

ostentariamos

ostentariades

ostentarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostente

ostentes

ostente

ostentemos

ostentedes

ostenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentase

ostentases

ostentase

ostentasemos

ostentasedes

ostentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentar

ostentares

ostentar

ostentarmos

ostentardes

ostentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

ostenta

-

-

ostentade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

ostentar

ostentares

ostentar

ostentarmos

ostentardes

ostentaren

Xerundio

ostentando

Participio

ostentado

ostentada

ostentados

ostentadas