alardear

< alarde
  1. v i Facer alarde ou ostentación dunha cousa. OBS: O complemento vai precedido da preposición de. Ex: Alardea dos seus coñecementos, mais non ten moita idea de música.

Sinónimos

Citas

  • Alardea dos seus coñecementos, mais non ten moita idea de música.
Verbo: alardear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardeo

alardeas

alardea

alardeamos

alardeades

alardean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardeaba

alardeabas

alardeaba

alardeabamos

alardeabades

alardeaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardeei

alardeaches

alardeou

alardeamos

alardeastes

alardearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardeara

alardearas

alardeara

alardearamos

alardearades

alardearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardearei

alardearás

alardeará

alardearemos

alardearedes

alardearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardearía

alardearías

alardearía

alardeariamos

alardeariades

alardearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardee

alardees

alardee

alardeemos

alardeedes

alardeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardease

alardeases

alardease

alardeasemos

alardeasedes

alardeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardear

alardeares

alardear

alardearmos

alardeardes

alardearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

alardea

-

-

alardeade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

alardear

alardeares

alardear

alardearmos

alardeardes

alardearen

Xerundio

alardeando

Participio

alardeado

alardeada

alardeados

alardeadas