gruñir

< lat grunnīre
  1. v i Emitir gruñidos o porco e outros animais semellantes.
  2. v i Emitir algúns animais sons roncos que manifestan enfado ou advertencia, especialmente o can.
  3. v i fig Mostrar enfado ou desgusto murmurando entre dentes ou emitindo sons non articulados.

Sinónimos

Citas

  • Cando viron o gato todos os cans empezaron a gruñir
  • Deixa de gruñir e fai o que che mandan
  • O xabaril gruñiu toda a noite

Palabras veciñas

Verbo: gruñir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruño

gruñes

gruñe

gruñimos

gruñides

gruñen

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñía

gruñías

gruñía

gruñiamos

gruñiades

gruñían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñín

gruñiches

gruñiu

gruñimos

gruñistes

gruñiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñira

gruñiras

gruñira

gruñiramos

gruñirades

gruñiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñirei

gruñirás

gruñirá

gruñiremos

gruñiredes

gruñirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñiría

gruñirías

gruñiría

gruñiriamos

gruñiriades

gruñirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruña

gruñas

gruña

gruñamos

gruñades

gruñan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñise

gruñises

gruñise

gruñisemos

gruñisedes

gruñisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñir

gruñires

gruñir

gruñirmos

gruñirdes

gruñiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

gruñe

-

-

gruñide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

gruñir

gruñires

gruñir

gruñirmos

gruñirdes

gruñiren

Xerundio

gruñindo

Participio

gruñido

gruñida

gruñidos

gruñidas