rosmar

< orixe onomatopeica?
  1. v i Emitir sons roucos os animais ao sentirse ameazados.
  2. v i Emitir sons entre dentes, xeralmente en sinal de enfado e desaprobación.
  3. v i Reprender a alguén por facer ou dicir algo que non está ben.

Sinónimos

Citas

  • Miña nai rosmou porque tiñamos o cuarto desordenado
  • O can rosmou toda noite polos raposos
  • O noso mestre rosma cando non estamos calados
Verbo: rosmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmo

rosmas

rosma

rosmamos

rosmades

rosman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmaba

rosmabas

rosmaba

rosmabamos

rosmabades

rosmaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmei

rosmaches

rosmou

rosmamos

rosmastes

rosmaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmara

rosmaras

rosmara

rosmaramos

rosmarades

rosmaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmarei

rosmarás

rosmará

rosmaremos

rosmaredes

rosmarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmaría

rosmarías

rosmaría

rosmariamos

rosmariades

rosmarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosme

rosmes

rosme

rosmemos

rosmedes

rosmen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmase

rosmases

rosmase

rosmasemos

rosmasedes

rosmasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmar

rosmares

rosmar

rosmarmos

rosmardes

rosmaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

rosma

-

-

rosmade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

rosmar

rosmares

rosmar

rosmarmos

rosmardes

rosmaren

Xerundio

rosmando

Participio

rosmado

rosmada

rosmados

rosmadas