abonar

< a + lat bonu
  1. v t Inscribir a alguén para que teña dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo.
  2. v pron Inscribirse para obter o dereito, mediante o pagamento por anticipado dunha cantidade de diñeiro, a gozar de calquera servizo.

Sinónimos

Citas

  • Como lle gusta moito o teatro, decidiu abonarse á tempada deste ano
  • Seu pai, en canto naceu, abonouno ao Real Club Celta
Verbo: abonar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abono

abonas

abona

abonamos

abonades

abonan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonaba

abonabas

abonaba

abonabamos

abonabades

abonaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonei

abonaches

abonou

abonamos

abonastes

abonaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonara

abonaras

abonara

abonaramos

abonarades

abonaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonarei

abonarás

abonará

abonaremos

abonaredes

abonarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonaría

abonarías

abonaría

abonariamos

abonariades

abonarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abone

abones

abone

abonemos

abonedes

abonen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonase

abonases

abonase

abonasemos

abonasedes

abonasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonar

abonares

abonar

abonarmos

abonardes

abonaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abona

-

-

abonade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abonar

abonares

abonar

abonarmos

abonardes

abonaren

Xerundio

abonando

Participio

abonado

abonada

abonados

abonadas