abominar

< lat ecles abomināri ab- + omināri ‘agoirar, presaxiar’
  1. v t Sentir gran repugnancia por algo ou alguén.
  2. v t Xulgar condenatoriamente a unha persoa ou cousa.

Sinónimos

Confrontacións

Citas

  • As malas linguas abominaron a figura dese escritor
  • Hai tempo que abomino todo o que rodea á política
Verbo: abominar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abomino

abominas

abomina

abominamos

abominades

abominan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominaba

abominabas

abominaba

abominabamos

abominabades

abominaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominei

abominaches

abominou

abominamos

abominastes

abominaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominara

abominaras

abominara

abominaramos

abominarades

abominaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominarei

abominarás

abominará

abominaremos

abominaredes

abominarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominaría

abominarías

abominaría

abominariamos

abominariades

abominarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abomine

abomines

abomine

abominemos

abominedes

abominen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominase

abominases

abominase

abominasemos

abominasedes

abominasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominar

abominares

abominar

abominarmos

abominardes

abominaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abomina

-

-

abominade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abominar

abominares

abominar

abominarmos

abominardes

abominaren

Xerundio

abominando

Participio

abominado

abominada

abominados

abominadas