enforcar

< forca
  1. v t Matar a alguén pendurándoo dunha corda ou doutro obxecto polo pescozo ata asfixialo.
  2. v pron Matarse unha persoa colgándose dunha corda colocada arredor do pescozo.

Sinónimos

Citas

  • Cando lle dixeron que perdera todos os bens tentou enforcarse
  • Enforcaron o asasino por vinganza
Verbo: enforcar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforco

enforcas

enforca

enforcamos

enforcades

enforcan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforcaba

enforcabas

enforcaba

enforcabamos

enforcabades

enforcaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforquei

enforcaches

enforcou

enforcamos

enforcastes

enforcaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforcara

enforcaras

enforcara

enforcaramos

enforcarades

enforcaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforcarei

enforcarás

enforcará

enforcaremos

enforcaredes

enforcarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforcaría

enforcarías

enforcaría

enforcariamos

enforcariades

enforcarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforque

enforques

enforque

enforquemos

enforquedes

enforquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforcase

enforcases

enforcase

enforcasemos

enforcasedes

enforcasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforcar

enforcares

enforcar

enforcarmos

enforcardes

enforcaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enforca

-

-

enforcade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforcar

enforcares

enforcar

enforcarmos

enforcardes

enforcaren

Xerundio

enforcando

Participio

enforcado

enforcada

enforcados

enforcadas