enfornar

< forno
  1. v t Meter o pan ou outra cousa no forno para cocer. Tm abs. Ex: Cando acabes de facer o cinceiro de barro hai que enfornalo, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Na panadería enfornan ás 6 da mañá

Citas

  • Cando acabes de facer o cinceiro de barro hai que enfornalo, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Na panadería enfornan ás 6 da mañá

Formas incorrectas

fornear
Verbo: enfornar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforno

enfornas

enforna

enfornamos

enfornades

enfornan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornaba

enfornabas

enfornaba

enfornabamos

enfornabades

enfornaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornei

enfornaches

enfornou

enfornamos

enfornastes

enfornaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornara

enfornaras

enfornara

enfornaramos

enfornarades

enfornaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornarei

enfornarás

enfornará

enfornaremos

enfornaredes

enfornarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornaría

enfornarías

enfornaría

enfornariamos

enfornariades

enfornarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enforne

enfornes

enforne

enfornemos

enfornedes

enfornen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornase

enfornases

enfornase

enfornasemos

enfornasedes

enfornasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornar

enfornares

enfornar

enfornarmos

enfornardes

enfornaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

enforna

-

-

enfornade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

enfornar

enfornares

enfornar

enfornarmos

enfornardes

enfornaren

Xerundio

enfornando

Participio

enfornado

enfornada

enfornados

enfornadas