termar

< ter + man
  1. v i Suxeitar algo ou a alguén para que non caia ou se mova.
  2. v i Ter conta de algo para evitar que se altere.

Citas

  • Terma da comida para que non se pegue
  • Terma dos pratos mentres busco onde gardalos
Verbo: termar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termo

termas

terma

termamos

termades

terman

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termaba

termabas

termaba

termabamos

termabades

termaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termei

termaches

termou

termamos

termastes

termaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termara

termaras

termara

termaramos

termarades

termaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termarei

termarás

termará

termaremos

termaredes

termarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termaría

termarías

termaría

termariamos

termariades

termarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

terme

termes

terme

termemos

termedes

termen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termase

termases

termase

termasemos

termasedes

termasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termar

termares

termar

termarmos

termardes

termaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

terma

-

-

termade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

termar

termares

termar

termarmos

termardes

termaren

Xerundio

termando

Participio

termado

termada

termados

termadas