destrabar

< des- + trabar
  1. v t Eliminar os obstáculos ou dificultades que impiden a realización ou o movemento de algo.
  2. v t Soltar unha cousa doutra.

Antónimos

Citas

  • Destrabaron as negociacións despois de dous meses
  • Destrabaron o porco no souto
  • Ó tirar destrabaches os elos da cadea
Verbo: destrabar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabo

destrabas

destraba

destrabamos

destrabades

destraban

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrababa

destrababas

destrababa

destrababamos

destrababades

destrababan

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabei

destrabaches

destrabou

destrabamos

destrabastes

destrabaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabara

destrabaras

destrabara

destrabaramos

destrabarades

destrabaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabarei

destrabarás

destrabará

destrabaremos

destrabaredes

destrabarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabaría

destrabarías

destrabaría

destrabariamos

destrabariades

destrabarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabe

destrabes

destrabe

destrabemos

destrabedes

destraben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabase

destrabases

destrabase

destrabasemos

destrabasedes

destrabasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabar

destrabares

destrabar

destrabarmos

destrabardes

destrabaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

destraba

-

-

destrabade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

destrabar

destrabares

destrabar

destrabarmos

destrabardes

destrabaren

Xerundio

destrabando

Participio

destrabado

destrabada

destrabados

destrabadas