trabar

< trabe
  1. v t Impedir o desenvolvemento ou o funcionamento normal de algo ou de alguén.
  2. v t Unir cousas entre si.
  3. v t Comezar algo.
  4. v t Poñer unha traba a un animal.
  5. v t Apertar algo con forza entre os dentes. Tm abs.

Sinónimos

Citas

  • Hai que trabar todas as táboas
  • Trabaron unha fermosa relación
  • Trabou a máquina para non traballar
  • Trabou as bestas para que non escaparan
  • Traboume o can do Pepe, OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Ten coidado co can que traba
Verbo: trabar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabo

trabas

traba

trabamos

trabades

traban

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trababa

trababas

trababa

trababamos

trababades

trababan

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabei

trabaches

trabou

trabamos

trabastes

trabaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabara

trabaras

trabara

trabaramos

trabarades

trabaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabarei

trabarás

trabará

trabaremos

trabaredes

trabarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabaría

trabarías

trabaría

trabariamos

trabariades

trabarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabe

trabes

trabe

trabemos

trabedes

traben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabase

trabases

trabase

trabasemos

trabasedes

trabasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabar

trabares

trabar

trabarmos

trabardes

trabaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

traba

-

-

trabade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trabar

trabares

trabar

trabarmos

trabardes

trabaren

Xerundio

trabando

Participio

trabado

trabada

trabados

trabadas