desaliñar

< des- + aliñar

v t Facer perder a aliñación de persoas ou cousas.
v pron Perder a aliñación as persoas ou cousas.
v pron Descoidarse unha persoa no seu aspecto.

Antónimos

aliñar

Citas

As tropas desaliñáronse despois de facer a instrucción
Desaliñou as caixas e xa non lle colleron no camión
Desaliñouse para ter un aire orixinal e moderno, Desaliñouse tanto que parecía un vagabundo

Palabras veciñas

desalgar desaliñado -da desaliñamento desaliñar desalinización desalinizador -ra desalinizar

Verbo: desaliñar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliño

desaliñas

desaliña

desaliñamos

desaliñades

desaliñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñaba

desaliñabas

desaliñaba

desaliñabamos

desaliñabades

desaliñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñei

desaliñaches

desaliñou

desaliñamos

desaliñastes

desaliñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñara

desaliñaras

desaliñara

desaliñaramos

desaliñarades

desaliñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñarei

desaliñarás

desaliñará

desaliñaremos

desaliñaredes

desaliñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñaría

desaliñarías

desaliñaría

desaliñariamos

desaliñariades

desaliñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñe

desaliñes

desaliñe

desaliñemos

desaliñedes

desaliñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñase

desaliñases

desaliñase

desaliñasemos

desaliñasedes

desaliñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñar

desaliñares

desaliñar

desaliñarmos

desaliñardes

desaliñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desaliña

-

-

desaliñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desaliñar

desaliñares

desaliñar

desaliñarmos

desaliñardes

desaliñaren

Xerundio

desaliñando

Participio

desaliñado

desaliñada

desaliñados

desaliñadas