aliñar

< lat ad + lineare ‘poner en liña, en orde’
  1. v t Situar, diferentes persoas ou cousas, nunha liña determinada. Tm v pron.
  2. v t DEP Designar os xogadores que formarán unha aliñación.
  3. v t incular a unha posición ou tendencia ideolóxica. Tm v pron.
  4. v t Aderezar unha vianda para que os alimentos resulten máis saborosos.

Sinónimos

Citas

  • Algúns dos antigos países do Pacto de Varsovia aliñáronse cos da OTAN
  • Aliña todos eses libros no moble que temos no salón
  • Aliñáronse no sitio preeminente
  • Aliñou ben a ensalada para que non soubese insípida
  • É unha persoa que gusta de aliñarse cos sectores máis extremistas

Palabras veciñas

Verbo: aliñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliño

aliñas

aliña

aliñamos

aliñades

aliñan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñaba

aliñabas

aliñaba

aliñabamos

aliñabades

aliñaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñei

aliñaches

aliñou

aliñamos

aliñastes

aliñaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñara

aliñaras

aliñara

aliñaramos

aliñarades

aliñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñarei

aliñarás

aliñará

aliñaremos

aliñaredes

aliñarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñaría

aliñarías

aliñaría

aliñariamos

aliñariades

aliñarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñe

aliñes

aliñe

aliñemos

aliñedes

aliñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñase

aliñases

aliñase

aliñasemos

aliñasedes

aliñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñar

aliñares

aliñar

aliñarmos

aliñardes

aliñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aliña

-

-

aliñade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aliñar

aliñares

aliñar

aliñarmos

aliñardes

aliñaren

Xerundio

aliñando

Participio

aliñado

aliñada

aliñados

aliñadas