conferir

< lat conferre
  1. v t Atribuír algo, normalmente un cargo, dignidade ou emprego, a alguén en virtude da propia autoridade.
  2. v t Proporcionar a alguén ou a algo unha calidade ou característica.
  3. v t Comparar unha cousa con outra, especialmente textos.

Confrontacións

Citas

  • Conferiron todas as probas que presentaron no xuízo
  • Conferíronlle unha nova responsabilidade despois de tantos anos na empresa
  • Estes detalles confírenlle luminosidade ao conxunto
  • O presidente da comunidade convocou a reunión para conferir cos veciños o asunto da caldeira
Verbo: conferir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confiro

confires

confire

conferimos

conferides

confiren

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confería

conferías

confería

conferiamos

conferiades

conferían

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conferín

conferiches

conferiu

conferimos

conferistes

conferiron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conferira

conferiras

conferira

conferiramos

conferirades

conferiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conferirei

conferirás

conferirá

conferiremos

conferiredes

conferirán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conferiría

conferirías

conferiría

confeririamos

confeririades

conferirían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confira

confiras

confira

confiramos

confirades

confiran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conferise

conferises

conferise

conferisemos

conferisedes

conferisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conferir

conferires

conferir

conferirmos

conferirdes

conferiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

confire

-

-

conferide

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conferir

conferires

conferir

conferirmos

conferirdes

conferiren

Xerundio

conferindo

Participio

conferido

conferida

conferidos

conferidas