outorgar

< lat v *auctoricāre lat auctorāre ‘autorizar’
  1. v t Adxudicar, doar ou permitir algo a alguén.
  2. v t Conceder algunha cousa que se pide.
  3. v t Facer un contrato ou unha escritura diante de notario.

Citas

  • O presidente outorgoulle novas competencias
  • Outorgáronlle o premio polo conxunto da súa obra
Verbo: outorgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgo

outorgas

outorga

outorgamos

outorgades

outorgan

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgaba

outorgabas

outorgaba

outorgabamos

outorgabades

outorgaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorguei

outorgaches

outorgou

outorgamos

outorgastes

outorgaron

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgara

outorgaras

outorgara

outorgaramos

outorgarades

outorgaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgarei

outorgarás

outorgará

outorgaremos

outorgaredes

outorgarán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgaría

outorgarías

outorgaría

outorgariamos

outorgariades

outorgarían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgue

outorgues

outorgue

outorguemos

outorguedes

outorguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgase

outorgases

outorgase

outorgasemos

outorgasedes

outorgasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgar

outorgares

outorgar

outorgarmos

outorgardes

outorgaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

outorga

-

-

outorgade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

outorgar

outorgares

outorgar

outorgarmos

outorgardes

outorgaren

Xerundio

outorgando

Participio

outorgado

outorgada

outorgados

outorgadas