cenobita

< cenobio

Plural: cenobitas

s Monxe que vive en comunidade.
s Anacoreta que vive nunha cela individual pero vive nunha comunidade de monxes dentro dun mesmo recinto, como no caso dos cartuxos.
s p ext Persoa que elixe vivir sen ter contacto con outra xente.

Confrontacións

anacoreta, eremita, frade, monxe

cenmillonésimo -ma ceno cenobio cenobita cenobítico -ca cenobitismo cenocítico -ca